maandag 11 februari 2019

DCA had drukke succesvolle week

De dammers van DCA hebben de drukste week sinds jaren achter de rug. Eerst waren diverse spelers actief bij hun landelijke verenigingen. Vervolgens werden op dinsdag damcertificaten uitgereikt aan 15 jeugddammers van de BSO 't Schrijvertje. Hans en Fred hadden daar gedurende enkele weken proeflessen gegeven. Op donderdag was de druk bezette avond van de onderlinge competitie. Op vrijdag tekende DCA voor de organisatie van de gezamenlijke eindronde van district Noord. Met als toetje op zaterdag de Halve Finale NK in ons clubgebouw. 

Sportieve hoogtepunt voor DCA werd de vrijdag met weer een overwinning, 7-5 tegen Renkum. Dit levert een tweede plaats op in de eindstand. Het sterke Barneveld werd kampioen. Hoe verliep de laatste ronde tegen Renkum?

DCA had voor het eerst dit seizoen personele problemen en moest opzoek naar een invaller. Routinier Hans Luchies had aan een telefoontje genoeg. "Met wie? Ja met mij dus. De man met de mooie ogen? Ja die. Je moet dammen vanavond. Ja ik kom". Dat was dus geregeld en nu was het zaak de beste opstelling te zoeken. Renkum lijkt bij een opstelling lootjes in een beslagkom te mikken en dan even flink te roeren. Willekeur, wanorde. Of toch niet? Zat er toch een systeem in?

Sterkste speler van Renkum is Harry Doomernik. Vorig jaar was Harry te sterk voor mij geweest en ik gokte erop dat hij mij weer zou willen treffen. Dus zat ik niet waar hij dacht dat ik zou zitten. Het werd nu een duel op bord 2 tegen Hans van Hal. Hans is in topvorm. In vervlogen tijden speelde Hans remise tegen spelers als Roozenburg om vervolgens 20 jaar niet te dammen. Dit jaar hebben we van onze Van Hal een monster gemaakt. Vele overwinningen, jeugdtrainer, arbiter, organisator. Helaas ging dit toch mis. Harry speelde zijn geliefde opening en Hans trok niet op tijd aan de noodrem. De spelpatronen in dit halve klassiek zijn lastig. Een lange termijn doorbraak betekende winst voor handige Harry. 

Geen probleem, Renkum had op bord 6 een bekende Rolling Stone opgesteld. Of een soort naamgenoot die undercover wilde blijven. Wij hadden hem wel door natuurlijk. Deze Eddie Weijman zat tegen onze lokale musicus Peter Aartsen, deskundig drankorgel beoefenaar. En ja hoor, de schijven rolden onze kant op. Peter veroverde een te wilde voorpost en rondde af met een kleine combinatie. 

Hiermee wisten we allen hoe deze avond zou gaan eindigen. We zouden aan 6-6 genoeg hebben voor een tweede plaats. Dick Beking op bord 3 stond al iets makkelijker tegen Wim van den Berg. Dat telden we voor minimaal remise en dat werd het ook. Het maakt niet uit tegen wie Dick speelt. Op zaterdag had hij remise in handen tegen wereldtopper Ivanov, dat verloor hij helaas nog. Of Dick nu met wit speelt tegen een goudvis of een cavia, tegen wie dan ook, we weten de uitslag. 

Op bord 1 zat ik tegen een oude bekende, Edwin Loozen. In de jonge jaren toen we nog knappe jongens waren, speelden we vaker tegen elkaar, meestal remise. Ik kwam goed uit de opening, volgens het matchboek Sijbrands-Andreiko zeer kansrijk. Iedere keer als ik die opening speel denk ik, o ja dat had ik nog even moeten bekijken. De stand vervlakte, ik compliceerde de stand en had tijd over voor een rondje langs de borden. Loozen nam veel tijd. Inmiddels stond Frans de Jonge al weer erg goed tegen Jos van Deelen. 

Wat nu te doen? Op winst spelen en risico nemen of vooral buiten het bord eens goed rekenen. Beking, ok dat wordt een punt. Frans minimaal een punt en misschien wel meer. Dan hebben we alleen Hans Luchies nog op bord 5 tegen Henk Gerritsen... Een complexe maar dunne stand met veel ruilformaties en voordeel op de klok.

Kortom, de kansen waren overal voor DCA tenzij ik tegen Loozen zou verliezen. De rest is timing. Een 2-2 tussenstand was een goed moment om een remise-afwikkeling open te zetten. Loozen volgde die variant en hoppa 3-3.
De rest verliep zoals reeds boven beschreven. Frans won weer erg handig, onze specialist in eindspelen. 7-5 zege na een mooi seizoen.

   DCA Apeldoorn              - VRD Renkum              7-5
1. Fred van Amersfoort (1042) - Edwin Loozen (1067)     1-1
2. Hans van Hal (1121)        - Harry Doomernik (1117)  0-2
3. Dick Beking (1128)         - Wim van den Berg (1048) 1-1
4. Frans de Jonge             - Jos van Deelen (991)    2-0
5. Hans Luchies (933)         - Henk Gerritsen (966)    1-1
6. Peter Aartsen              - Eddy Weijman (740)      2-0




vrijdag 25 januari 2019

Dammers creatief met hout tegen DES

De zeges worden groter, het vertrouwen neemt toe. Een 8-4 zege op het sterke DES Lunteren. DCA blijft dus ongeslagen en behoudt kleine kans op promotie.  Donderdag was het vooral een college houtbewerking. Diverse gereedschappen werden gebruikt. Op bord 1 had Allard tegen de sterke Coen Bommel een opdracht. Iedere schijf die zou bewegen moest volgens de teamleider met de motorzaag geramd worden.

Opdrachten, daar luistert Allard nooit naar. Als coach blijf je in de buurt, je wilt toch ingrijpen waar nodig. Dan haal je even koffie en denk je, de benzinedampen zullen nu  wel in de zaal hangen. De motor zal wel ronken. Maar nee, Allard ruilt niets, zit binnen een paar zetten in een zware opsluiting en priegelt leuke vormen met een figuurzaag. Bommel verzint uiteraard een list. Hij offert een schijf in ruil voor meervoudige dreigingen. Het tegenoffer van Allard is correct, licht voordelig. Vervolgens speelt de deelnemer van de Halve Finale NK nog op een andere combi en boem, helaas was die wel raak. Dat was een spannende, maar iets te korte partij: 0-2

Geen nood, Bommel mag dan wel winnen, dat gaat de sterke Gerrit Stunnenberg vandaag niet lukken. Ok, de Bennekommer investeerde veel tijd in de opening. Zijn aanval was niet krachtig, uw wisselvallige teamleider omsingelde er rustig op los. Een heel jaar slecht spelen, afgelopen zaterdag plots beste partij in jaren. Tegen de DES-speler heb ik geen poging ondernomen. De overige borden stonden inmiddels meer dan goed. De vijandelijke aanval mislukte, mijn zwarte schijven stonden actief en de tegenstander had nog vier minuten. Misschien te vroeg remise gegeven.

Een 1-3 achterstand met een team vol creatieve klussers  is geen enkel probleem. Het overschot aan rating aan de hoogste borden zou het team van Jaap Heij onderin juist tekort gaan komen. Zo nam full prof Hans van Hal tegen Annemieke Stunnenberg al snel een ketting in gebruik. Nu was het geduldig de wortels uitgraven en wachten welke kant het hout zou vallen. Na het vallen van de eerste schijf werd er ook op rechts even flink uitgedund. De lichte compensatie verviel daarmee en zonder extra gereedschap werd het 3-3.

Frans de Jonge op bord 6 is meer van de subtiele inspanning. Tegen Wim Schaafsma eerst maar eens afwachten. De ruwe randen wat bijschaven en eens kijken wat wit gaat doen. Dat bleek uiteindelijk niet heel sterk. De randruil  waarmee wit klassiek verbreekt werkt averechts, het wordt alsnog klassiek met voor Frans hele mooie sterk geplaatste zwarte houtjes. Beide vleugels werden behendig vastgelegd. Het oogt allemaal eenvoudig, in werkelijkheid weet Frans precies wat hij doet.

Dick Beking deed tegen Jaap Heij gewoon zijn bekende ding: kleine voordeeltjes pakken. Tegen het einde van de avond waren er zoveel splinters en noesten bij Heij dat de wankele steiger van wit op omvallen stond. Dick keek nog eens goed naar de zwaar mishandelde vijandelijke troepen. Lichte tijdnood en smeulend hout dus. Heij kon nog wat plaagfakkels gooien en met lichte zetjes plagen. Dick wilde met het oog op de tussenstand geen risico. 6-4.

Lammers van ons tegen hun Lamers scheelt een letter en nog wat dingen. Onze Jan pakte al snel voordeel en kreeg in een latere klassieke stand enorm voordeel. Lamers keek verschrikt, een beetje zoals opgejaagde konijnen wel eens in een koplamp gluren. Toch nog een doorbraak? Toch nog een kansje? Verliezen van Jan is een kwestie van geduldig lijden. Je staat als tegenstander al minder, krijgt nog een doorbraak maar de splinters en achtergebleven houtjes gaan steeds harder zweren. Uiteindelijk ging Lamers houtloos ten onder.

Een verdiende 8-4 zege.


dinsdag 15 januari 2019

"Waldorf en Statler" bezochten damschool

Toch weer een historisch momentje afgelopen maandag aan de Gentiaanstraat, vrijwel om de hoek van ons denksportcentrum. Een lang gekoesterde wens, het geven van damlessen op scholen, is voorzichtig van start gegaan. Waarom voorzichtig? Omdat we weer even moeten wennen...

Voor mijzelf was het iets van 35 jaar geleden dat ik damlessen op scholen gaf. Een opvolger was er destijds niet. Een  rentree dan maar. Uiteraard werd Hans ook opgetrommeld en zo werden we ontvangen op school 't Schrijvertje.

Na een leuke ontvangst, de vrouw van ons lid Albert weet hoe met dammers om te gaan, gaven we een korte damles. We zijn gestart met de uitleg van de spelregels. Daarna konden de kinderen de DamZ-set in ontvangst nemen en leerden zij de eerste damtrucs.

Het uurtje verliep snel en er volgen nu nog twee proeflessen. Wij hopen dat de nieuwe dammertjes ons mooie spel nog verder willen ontdekken.